Συνέντευξη/απολογισμό της χρονιάς έδωσε ο Γιώργος Κωνσταντίνου, στην ιστοσελίδα μας.
Ο αρχηγός της καλαθοσφαιρικής OMONOIAΣ χαρακτήρισε μεταβατική τη χρονιά που έφυγε ενώ μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον προπονητή του Κυριάκο Αδάμου και το γενικό συντονιστή του τμήματος Χριστόφορο Χριστοφόρου.
Γιώργο, η χρονιά που τελείωσε ήταν τελικά επιτυχημένη; Πώς την είδες εσύ γενικά;
Είναι δύσκολο να πεις. Η χρονιά ήταν μεταβατική θέλαμε να θέσουμε τις βάσεις και για τα επόμενα χρόνια αλλά θέλαμε να έχουμε και καλή πορεία. Μάνατζερ(Γ. Αντρέου) και προπονητής (Κ. Αδάμου) δεν άλλαξαν αυτό ήταν πολύ καλό, αφού οι 2 τους γνωρίζονται πολύ καλά και έκαναν εξαιρετικές επιλογές στις μεταγραφές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα με μικρό μπάτζετ να έχουμε ποιοτικό ρόστερ. Ξεκινήσαμε τη χρονιά με το καλύτερο τρόπο, κερδίσαμε την Α.Ε.Λ. αφού ο κόσμος έδωσε δυναμικό παρόν. Καταλάβαμε νωρίς πως ο κόσμος ήταν το μεγάλο μας όπλο και πως αυτός θα μας έσπρωχνε όλη τη χρονιά. Μετά όμως μας γύρισε τη πλάτη η τύχη: παρατάσεις, βολές, διαιτησίες γίνονταν τα πάντα για να μην κερδίσουμε και αυτό είχε αρνητικές επιπτώσεις στη ψυχολογία μας. Είχαμε και κάποια προβλήματα αλλά κρατηθήκαμε σαν οικογένεια αφού η ομάδα αποτελείτω από καλά παιδιά που έγιναν ΟΜΟΝΟΙΑΤΕΣ. Η ομάδα δε λύγισε και με τη βοήθεια του κόσμου κάναμε το απίστευτο. Κερδίσαμε το Αποέλ, κερδίσαμε και τον Απόλλωνα σε μια βδομάδα, παρότι είχαμε νέους παίκτες που δεν είχαν μπει καλά καλά στο πετσί της ομάδας!Δύστυχώς ήρθε η διακοπή στο χειρότερο σημείο, τα προβλήματα γίνονταν περισσότερα και ήρθαμε στο πιο κρίσμο ματς τελικα για μας με την Ε.Ν.Α.Δ. και ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε πως χάσαμε. Είμασταν μπροστά 4 πόντους ένα λεπτό πριν το τέλος και χάσαμε με 4! Εξαφανιστήκαμε για ένα λεπτό από το γήπεδο, παρότι ο κόσμος ήταν και πάλι δίπλα μας. Ήταν κρίμα, ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε τι κάναμε και ποιος μπορεί να ξέρει που θα φτάναμε στα πλέι οφ. Κερδίσαμε τον Αχιλλέα, αλλά ήταν πια αργά... Στο τέλος της ημέρας η χρονιά μας άφησε γλυκές και πικρές αναμνήσεις, το σίγουρο είναι ότι δώσαμε ότι είχαμε και δεν είχαμε.
Αν και ξέρω τι θα απαντήσεις, μέσα σε όλα αυτά που περίγραψες, τι είναι αυτό που θα θυμάσαι περισσότερο;
E αυτό που περιμένεις θα απαντήσω! Η νίκη με το Αποέλ! Για μένα προσωπικά ήταν η κορυφαία στιγμή της καριέρας μου και νομίζω είναι μια από τις κουρυφαίες του τμήματος! Μέσα στα τόσα προβλήματα, κερδίσαμε τη κορυφαία ομάδα του πρωταθλήματος που ήταν το Αποέλ, ο αιώνιος αντίπαλος! Ο κόσμος είχε απίστευτο πάθος, μας έσπρωξε αφάνταστα ενώ και μεις δώσαμε όλοι τη παράσταση της ζωής μας! Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το παιχνίδι!
Γιώργο η ΟΜΟΝΟΙΑ φέτος είχε πολλά προβλήματα. Τι πιστεύεις πως σας κράτησε ως το τέλος της χρονιάς;
Είχαμε καταπληκτικά παιδιά στην ομάδα, είχαμε παίκτες με καλό χαρακτήρα αλλά είχαμε και ΟΜΟΝΟΙΑΤΕΣ παίκτες που κράτησαν το καλό και οικογενειακό κλίμα ακόμα και στα δύσκολα. Επίσης οι παίκτες ήθελαν να αποδείξουν πράγματα για μας αλλά και για όσους μας στήριξαν. Στα θετικά ήταν επίσης ότι κάποια μέλη του συμβουλίου ήρθαν κοντά στην ομάδα, και βοήθησαν πολύ. Πολύ σπουδαίο ρόλο έπαιξε και το ότι ο κόσμος δε μας εγκατέλειψε ποτέ και ειδικά στα δύσκολα όχι μόνο ήταν παρόντας αλλά ήταν και ο 6ος παίκτης. Πολύ σημαντικός ήταν επίσης ο Χριστόφορος Χριστοφόρου, ο γενικός συντονιστής. Μας άκουγε στα πάντα, προσπαθούσε να λύσει όλα τα προβλήματα άμεσα είτε μόνος του είτε μέσω συμβουλίου. Ακόμα και στην όλη ιστορία με την Α.Δ.Ε.Α. ήθελε να κυνηγήσει μέχρι τη τελευταία στιγμή το καλύτερο για την ομάδα και ας του στοίχιζε οικονομικά! Τέλος θα ήμουν άδικος αν δεν έκανα αναφορά στο προπονητή μας Κυριάκο Αδάμου. Σαν προπονητής, κατάφερε να κρατήσει τα προβλήματα μακριά από το αγωνιστικό και να μας διατηρήσει συγκεντρωμένους στο στόχο. Σαν άνθρωπος, ήταν φίλος μας ήταν ψυχολόγος μας ακόμα και συμπαίκτης μας έγινε σε ένα παιχνίδι. Είναι μόλις 33 χρονών και θεωρώ πως είναι κεφάλαιο για την ομάδα.
Και κάτι τελευταίο. Πώς βλέπεις το μέλλον της ομάδας;
Είμαι αισιόδοξος. Φέτος κερδίσαμε και το κόσμο και νομίζω είναι το πιο σημαντικό στο τέλος της ημέρας. Χωρίς το κόσμο δε θα φτάναμε πουθενά. Πιστεύω πως οι βάσεις έχουν τεθεί. Όταν βλέπω πως ακόμα και τώρα που η σεζόν έχει τελειώσει υπάρχουν ανθρώποι σαν το Χριστόφορο που τρέχουν όλη μέρα για την ομάδα θεωρώ πως έχουμε κάνει βήματα μπροστά. Μακάρι να βρεθούν κι άλλοι σαν αυτόν γιατί το μπάσκετ πραγματικά μπορεί αρκεί να στηριχθεί!
