Από την ίδρυση του κιόλας, το 1926, ο ΑΠΟΕΛ κάνει ξεκάθαρους τους εθνικιστικούς και ρατσιστικούς του σκοπούς:
Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος ΕΛΛΗΝΩΝ Λευκωσίας. Αποκλείει έτσι από τις τάξεις του τους τουρκοκύπριους κατοίκους της πόλης στη λογική μιας εθνοφυλετικής καθαρότητας.
Στα χρόνια που ακολουθούν (κρίση του 29, φασισμός την Ιταλία, Ναζισμός την Γερμανία, Εμφύλιος στην Ισπανία, Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, Ελληνικός εμφύλιος) το ακροδεξιό – εθνικιστικό αυγό του φιδιού επωάζεται από τις διοικήσεις του μεθοδικά στην ομάδα. Αποκορύφωμα η ιταμή ανάμειξη τους, το 1948 , στον ελληνικό εμφύλιο όπου ο ΑΠΟΕΛ καταδίκαζε την «κομμουνιστική ανταρσία» τασσόμενος ανοιχτά υπέρ των «εθνικοφρόνων» δυνάμεων. Αυτή ήταν και η αιτία της αποχώρησης αρκετών αθλητών και μελών του συλλόγου που διαφωνώντας με την ανάμειξη της ομάδας στα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα της Ελλάδας ίδρυσαν τον «Αθλητικό Σύλλογο ΟΜΟΝΟΙΑ Λευκωσίας». Από τότε η παραδοσιακή πολιτική σύγκρουση ακροδεξιάς – δημοκρατικών δυνάμεων στην Κύπρο παίρνει και τη μορφή της σύγκρουσης ΑΠΟΕΛ – ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Έτσι στις κερκίδες των οπαδών του ΑΠΟΕΛ μπορεί κανείς να θαυμάσει:
• Το ναζιστικό σύμβολο της σβάστικας (αγκυλωτός σταυρός)να ανεμίζει ξεδιάντροπα.
• Πανό με τη λέξη HITLER.
• Κέλτικους φασιστικούς σταυρούς
• Εικόνες του γερμανοντυμένου αρχηγού της φασιστικής «Χ» στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κατοχής, στρατηγού Γρίβα.
• Τους οπαδούς της ομάδας να χαιρετούν φασιστικά.
• Πανό με το σύνθημα «ΕΟΚΑ Β’ ξαναχτύπα».
Μετά από κάποιον αγώνα μπορεί κάποιος να θαυμάσει τα φασιστοειδή του ΑΠΟΕΛ να κατευθύνονται εν πομπή στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου όπου αλαλάζοντας υποστέλλουν την επίσημη Κυπριακή σημαία από τον ιστό του Ιδρύματος και υψώνουν την σημαία του Ελληνικού κράτους.
Σε δημοσίευμα της Πατρίδας της 23ης Νοεμβρίου κάποιος Πανίκος Ελευθερίου, προφανώς Κύπριος – οπαδός του ΑΠΟΕΛ, ποντάροντας στην άγνοια κάποιων προκαλεί βάναυσα την ιστορική μνήμη και την δημοκρατική συνείδηση των ηρακλειωτών παραδίδοντας μαθήματα εθνικοφροσύνης. Έτσι παρουσιάζει τους προκλητικούς οπαδούς της ομάδας του σαν «λεβέντες Έλληνες» επειδή υψώνουν τη σημαία του ελληνικού κράτους σε διεθνείς αγώνες της ομάδας και δη μέσα στην Τουρκία. Από πότε, αλήθεια, μια πολιτική προβοκάτσια ισοδυναμεί με εθνική ενέργεια; Γιατί δε σήκωσαν την Κυπριακή σημαία που απεικονίζει ενιαία την Κύπρο; Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουν ότι αυτή η ενέργεια «ρίχνει νερό στο μύλο» της τουρκικής προπαγάνδας; Οι Ελληναράδες του ΑΠΟΕΛ πρέπει να αποδεχθούν ότι η Κύπρος κατοικείται από Ελληνοκύπριους ΚΑΙ Τουρκοκύπριους. Και είναι ο τυφλός εθνικισμός κάποιων σαν το Γρίβα και τα φασιστοειδή της προδοτικής ΕΟΚΑ Β’ που έφεραν τον «Αττίλα» σε συνεργασία με την ελληνική χούντα του Ιωαννίδη. Πωρωμένοι εθνικιστές όπως οι σημερινοί οπαδοί του ΑΠΟΕΛ, ευθύνονται για την τραγωδία που βύθισε στο πένθος και οδήγησε στον ξεριζωμό χιλιάδες οικογένειες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Τέτοια καθάρματα ανέτρεψαν το Μακάριο στις 15 Ιούλη του ’74 δίνοντας το πρόσχημα στους Τούρκους να εισβάλλουν στο νησί.
Και κάτι ακόμα:
Τα χέρια των αγαπημένων «ηρώων» των οπαδών του ΑΠΟΕΛ είναι βαμμένα με αίμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, από την εποχή ακόμα της Αγγλοκρατίας αλλά και σε ειρηνικές περιόδους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Γρίβας και οι ακροδεξιοί φονιάδες του σκότωναν ΚΥΠΡΙΟΥΣ: Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκύπριους. Ειδικά η «λατρεμένη» των οπαδών του ΑΠΟΕΛ, «ΕΟΚΑ Β’», όπως έγραψε και στο «ΒΗΜΑ» της 23ης Νοεμβρη ο Πάτροκλος Σταύρου, επιδόθηκε από το 1971 μέχρι τις αρχές του 1974 σε «δολοφονίες, ένοπλες επιθέσεις σε αστυνομικούς σταθμούς, διαρρήξεις σε αποθήκες οπλισμού της Εθνικής Φρουράς που οι χουντικοί διοικητές τους, άφηναν επίτηδες αφύλακτες, ενώ διακινούσαν με στρατιωτικά οχήματα τον ίδιο τον… «τουρκοφάγο» Γρίβα και τον έκρυβαν σε στρατόπεδα της χουντοκρατούμενης Εθνικής Φρουράς».
Αυτά έφεραν τη διχοτόμηση της Κύπρου. Για αυτό είναι ντροπή οι ομοϊδεάτες όσων,με την καθοδήγηση της CIA και χέρι χέρι με την στρατιωτικοφασιστική χούντα της Ελλάδας έδωσαν το απαραίτητο πρόσχημα στην τουρκική στρατοκρατία να διχοτομήσει την Κύπρο, να ρίχνουν σήμερα σε άλλους ευθύνες για τη μη λύση του Κυπριακού.
Οι Κρητικοί θυμούνται και ξέρουν. Και είναι στο πλευρό της κυπριακής κυβέρνησης που σε αντίξοες πραγματικά συνθήκες αγωνίζεται για την καλύτερη δυνατή λύση, προς όφελος όλων των κατοίκων της Κύπρου, ανεξάρτητα από εθνοτική, θρησκευτική ή φυλετική ιδιότητα.
Ο εθνικισμός σε όλες του τις εκδοχές (τουρκικός, ελληνικός, ελληνοκυπριακός, τουρκοκυπριακός) είναι ο μοναδικός εχθρός της Κύπρου.
ΠΗΓΗ: patris.gr
